گرافیک نسخه نسل هشتمی و نهمی Forza Horizon 5

گرافیک نسخه نسل هشتمی و نهمی Forza Horizon 5

وقتی Forza Horizon 5 معرفی شد، خیلی‌ها فکر می‌کردند این بازی قرار است مرزهای ممکن را در گرافیک جابه‌جا کند. حالا که مدتی از انتشارش گذشته، مقایسه میان نسخه‌های نسل هشتمی و نهمی تبدیل شده به موضوعی جذاب برای گیمرهایی که می‌خواهند بدانند تجربه بصری این بازی دقیقاً چه اندازه تفاوت دارد. به‌خصوص کسانی که هنوز بین خرید کنسول جدید یا ادامه بازی روی کنسول قدیمی مردد هستند، این تفاوت‌ها برایشان مثل چراغ راه عمل می‌کند.

در نسخه‌های نسل نهمی مثل Xbox Series X و Series S، اولین چیزی که چشم را می‌گیرد کیفیت افراطی جزئیات محیط است. کوه‌ها، جنگل‌ها، برگ‌ها، سایه‌ها و حتی شن‌ریزه‌های کنار جاده مثل قطعه‌های کوچک واقعیت روی نمایشگر ظاهر می‌شوند. موتور گرافیکی توانسته بافت‌ها را تا چند برابر دقیق‌تر نمایش دهد. نورپردازی پویا، انعکاس‌ها و عمق میدان نیز باعث شده‌اند صحنه‌ها مثل یک فیلم سینمایی به نظر برسند. وقتی وسط بیابان با سرعت ۳۰۰ کیلومتر حرکت می‌کنید و نور خورشید از پشت ماشین رد می‌شود، تمام این افکت‌ها دست‌به‌دست هم می‌دهند تا حس کنید واقعاً پشت فرمان یک سوپراسپرت هستید.

اما در نسخه‌های نسل هشتمی اوضاع کمی متفاوت است. استودیو سعی کرده تجربه اصلی بازی حفظ شود، اما محدودیت سخت‌افزار قدیمی به شکل کاهش کیفیت بافت‌ها، سایه‌های ساده‌تر و نورپردازی کم‌عمق‌تر خودش را نشان می‌دهد. مثلاً در مناطق جنگلی جزئیات برگ‌ها کمتر است و در شب، نور چراغ ماشین پیچیدگی نسخه نسل نهمی را ندارد. رزولوشن هم معمولاً پایین‌تر است و گاهی افت فریم در شرایط شلوغ دیده می‌شود. البته باید اعتراف کرد که با وجود این محدودیت‌ها، نسخه نسل هشتمی همچنان از بسیاری بازی‌های نسل خودش زیباتر است و Playground Games واقعاً تلاش کرده تا یک تجربه قابل احترام ارائه دهد.

در نسخه Series X بازی دو حالت گرافیکی Performance و Quality وجود دارد. حالت Performance با ۶۰ فریم اجرا می‌شود و تجربه‌ای نرم و سریع ارائه می‌دهد. حالت Quality اما گرافیک را به حداکثر می‌رساند، با بافت‌های سنگین‌تر و نورپردازی بهتر، اما روی ۳۰ فریم اجرا می‌شود. در نسخه Series S هم همین حالت‌ها وجود دارد، ولی با رزولوشن پایین‌تر. این انعطاف‌پذیری باعث شده بازیکنان بسته به سلیقه خود بتوانند بهترین تعادل میان سرعت و زیبایی را انتخاب کنند.

نکته جالب این‌جاست که در نسخه نسل نهمی، مسافت دید بسیار گسترده‌تر شده و بازی می‌تواند جزئیات بسیار دور را با دقت بالا نشان دهد. این ویژگی به‌خصوص در مسیرهایی که روی تپه‌ها یا مکان‌های بلند قرار دارند، واقعا به چشم می‌آید. در نسل هشتمی اما جهان بازی کمی موج‌دارتر به نظر می‌رسد و با نزدیک شدن به اشیا، بافت‌ها با کمی تأخیر بارگذاری می‌شوند.

بارگذاری‌ها یکی از بزرگ‌ترین تفاوت‌ها هستند. SSD کنسول‌های نسل نهمی اجازه می‌دهد بازی در چند ثانیه اجرا شود، اما در Xbox One باید کمی صبر کنید. انتقال سریع بین مودهای مختلف، سفرهای سریع داخل نقشه و ورود و خروج از رویدادها در نسل نهمی تقریباً لحظه‌ای اتفاق می‌افتد و این خودش تجربه کلی بازی را روان‌تر می‌کند.

در مجموع می‌توان گفت نسخه نسل هشتمی Forza Horizon 5 یک کار تمیز و تحسین‌برانگیز است، اما نسخه نسل نهمی یک نمایش قدرت تمام عیار محسوب می‌شود. اگر کنسول قدیمی دارید، همچنان می‌توانید از گیم‌پلی، دنیای باز عظیم و مسابقه‌های پرهیجان لذت ببرید. اما اگر کنسول جدید خریده‌اید، این بازی یکی از بهترین مثال‌هاست که نشان می‌دهد نسل جدید دقیقاً قرار است چه چشم‌انداز تازه‌ای از گرافیک و سرعت ارائه دهد.

این تفاوت‌ها شاید برای بعضی از بازیکنان فقط «جذاب» باشد، اما برای گیمرهایی که به جزئیات، نور، سایه و صدای موتور حساسند، می‌تواند دلیل قانع‌کننده‌ای برای مهاجرت کامل به نسل تازه باشد. Forza Horizon 5 نشان داد که عصر جدید مسابقه‌ای‌ها شروع شده و جاده آینده روشن‌تر از همیشه است.